Imanı Olmayanın Hayrı
Cüneyd-i bağdadî k.S. Bir kış gününde bir mecûsînin kuşlara yem dağıttığını görür ve aralarında şöyle bir konuşma geçer:
- sen hayır yapıyorum diye kendini boşuna aldatıyorsun. allah evvela îmanı farz kılmış, geri kalan hayır-hasenatı ondan sonra emretmiştir. İman etmedikçe senin bu yaptığın iyilik allah indinde makbule geçmez.
- Ben de biliyorum kabul olunmıyacağını. Fakat allah bu yaptığımı görmez, bilmez mi? dedi.
- Elbette görür ve bilir.
- öyleyse o da bana yeter, der ve bildiğine devam eder.
Aradan zaman geçer. Cüneyd-i bağdadî hazretler bir hac mevsiminde mescid-i haramı tavaf ederken bir adamın ellerini açmış allaha yalvarmakta olduğunu, hatta gözlerinden sel gibi yaşlar akıttığını görür. İyice dikkat eder, o zatın karlı bir havada kuşlara yem veren mecûsî olduğunu anlar. Tavaftan sonra yanına yaklaşıp çabucak kollarından yakalar. Mecûsîde onu tanır ve şöyle der:
- işte allah gördü ve bildi, deyip kelime-i şehadet getirip ruhunu oracıkta teslim eder.
O anda cüneyd-i bağdadî k.S. allah tarafından şöyle hitap olunur:
- ya cüneyd! sen beytimi arzu ederek geldin ona kavuştun. O ise beni arzu ederek geldi bana kavuştu.
Bir mecûsînin bile mubarek bir ayda allah rızası için hayırda bulunması nelere vesile oluyor ....
allah cümlemizin sonunu hayreyleye!..
Etiket : imam imam hikayesi dini imam hikayesi allah sevgisi hikayesi islami hikaye
